Esquío

É un mamífero de pequeno tamaño, o seu corpo é alargado e estreito, cunha longa cola de aspecto esponjoso e moi poboada de pelo. Pode medir entre 19 e 24 cm., ao que hai que engadir a cola que mide entre 15 e 20,5 cm. O seu peso varía entre os 18,6 e os 35,7 gramos.

Referencia: 25070 Categories: ,

É un mamífero de pequeno tamaño, o seu corpo é alargado e estreito, cunha longa cola de aspecto esponjoso e moi poboada de pelo. Pode medir entre 19 e 24 cm., ao que hai que engadir a cola que mide entre 15 e 20,5 cm. O seu peso varía entre os 18,6 e os 35,7 gramos.

Durante o inverno, as orellas están provistas duns pequenos pinceis moi característicos na súa punta, que pasada esta estación caen. A cor das súas costas pode ser pardo escuro, avermellado ou castiñeiro vivo. O seu ventre é de cor branca. Téñense observado exemplares totalmente brancos (albinismo) e máis comunmente totalmente negros (melanismo). As patas traseiras son de maior tamaño que as dianteiras, posúen 4 longos dedos máis o pulgar, de reducido tamaño, e posúen unhas longas uñas curvadas. As patas dianteiras posúen 4 dedos máis un rudimentario pulgar, e tamén están provistos de uñas.

A súa dentadura consta de 22 pezas, tendo na mandíbula superior, 2 incisivos de crecemento continuo, 4 premolares e 6 moas, e na inferior, 2 incisivos, 2 premolares e 6 moas, carecendo totalmente de cabeiros. As femias están provistas de 2 pares de glándulas mamarias. Existen na Península Ibérica 5 subespecies pertencentes a diferentes zonas.

A esperanza de vida dos esquíos en liberdade é de aproximadamente 6 anos, podendo vivir en catividade por espazo de 10 anos. Normalmente vive nas zonas sombrías dos bosques de coníferas, aínda que se lle pode atopar nos bosques de folla caduca, e é máis frecuente nas zonas de baixa montaña que na altitude, preferindo os bosques novos e pechados. Os niños son esféricos, dun tamaño aproximado de 22 cm., e adoitan ter 2 orificios de acceso para facilitar a fuxida, un maior que outro, podendo ser taponados desde o interior. Adoitan estar colocados entre ramas das árbores e o seu interior está tapizado de brión, follas, poliñas, palla ou líquenes. Adáptase á vida desde o nivel do mar ata os 2.000 metros de altitude.

A súa distribución dentro da Península Ibérica é uniforme, faltando nas Illas Baleares e nas Canarias. Esta especie non figura como ameazada, pero se figura no anexo III do Convenio de Berna, polo a súa supervivencia podería verse ameazada de non tomar especiais precaucións. Ten 2 períodos de celo, que varían dependendo do clima e da cantidade de alimento. O primeiro ten lugar entre os meses de xaneiro e abril, e o segundo entre finais de maio e o mes de agosto. O período de xestación dura entre 40 e 60 días, tras os cales nace a primeira das dúas camadas anuais.

Poden nacer entre 1 e 6 crías, aínda que o máis frecuente é que nazan 3 ó 4, sen pelo e cos ollos pechados, pesando só uns 12 gramos. Á semana de vida nácelles o pelo e á segunda terán xa a primeira muda, tendo que esperar uns 7 meses para a seguinte muda de pelo. Ás 3 semanas sáenlles os dentes de leite, que non se converterán en definitivos ata pasadas 10 semanas. Transcorridas as 4 ó 5 semanas, abrirán os ollos e comezarán a oir e para cando teñan aproximadamente 2 meses, xa estarán a xogar diante do tobo, sempre baixo a atenta vixilancia da nai. As mozas dos esquíos non abandonarán á súa nai ata que sexan adultas, sendo capaces de reproducirse transcorridos entre 6 e 11 meses.

Come todo tipo de sementes de árbores, roe as escamas das piñas ata alcanzar os piñóns; aliméntase tamén de brotes, xemas, tubérculos, fungos, avellanas, noces, landras, ayucos, mouras, líquenes, muérdago, ovos e algún paxaro de pequeno tamaño, e mesmo, en época de escaseza, válenlle os invertebrados. É unha especie arborícola, que baixa ao chan unicamente para buscar alimento, trasladarse dunha árbore a outro máis distante ou para beber. O esquío é moi áxil, rube facilmente e a gran velocidade ás árbores, dando grandes saltos de árbore en árbore. Posúe ademais unha vista excepcional e sabe tamén mergullar.

A súa actividade discorre unicamente durante o día, comezando a actividade ao amencer e permanece activa durante todo o ano, ao non ter período de hibernación; con todo durante a época de abundancia, colleita alimentos almacenándoos no seu niño, para así nos días fríos do inverno permitirse o luxo de non saír a buscar alimento ata que quenta o sol, ou, se se suceden varias nevadas, permanecer no niño comendo da despensa. Camiña coa cola estirada, xa que lle serve para equilibrarse e como órgano de expresión.

Fóra da época de celo, os machos poden unirse para formar pequenos grupos, os cales delimitan o territorio con ouriños. Emite un chillido estridente ao que lle segue unha voz rouca ou un gemido. Tamén se lle escoita unha especie de ?chuc chuc chuc? seco e rápido. As crías producen tamén un son moi agudo similar a un chillido.

Os seus principais inimigos son o gato montés (Felis silvestris), o armiño (Mustela erminea), a garduña (Martes foina) e a marta (Martes martes), quen a persegue e alcanza saltando de árbore en árbore, podendo logo instalarse no seu niño. Tamén é presa común de moitas aves rapaces como o azor, o ratonero, os bufos e a aguias.

  • Serie Classic: 270x145x80 mm
  • Número de láminas: 1 en Serie Classic
  • Nivel de dificultade: 3