• escarabajo pelotero
  • escarabajo pelotero
  • escarabajo pelotero

Escaravello Peloteiro

O seu nome científico é Scarabaeus laticollis. Insecto coleóptero que se alimenta de excrementos. De tamaño medio, de cor negra brillante coas patas fortes e peludas, de antenas con nove articulacións terminadas en maza, élitros lisos, corpo deprimido, con cabeza rombal e dentada por diante, e patas anteriores desprovistas de tarsos.

Referencia: 25046 Categories: ,

O seu nome científico é Scarabaeus laticollis. Insecto coleóptero que se alimenta de excrementos. De tamaño medio, de cor negra brillante coas patas fortes e peludas, de antenas con nove articulacións terminadas en maza, élitros lisos, corpo deprimido, con cabeza rombal e dentada por diante, e patas anteriores desprovistas de tarsos. Caracterízanse por ter as antenas lameladas, formadas por once artejos, dos cales os tres últimos forman unha masa laminar ou arrosetada. As súas patas son de tipo caminador, escavador. A cor pode ser negro, azul, verde, pardo, amarelo ou vermello, ás veces iridiscente, metálico, brillante ou contrastado con marcas escuras. O escaravello pelotero ten unha función moi importante para a agricultura e o medio ambiente como limpador do chan. Aínda que a maioría das especies son coprófagos, tamén existen algunhas que consomen carroña, fungos, froita podrecida e outro material en descomposición. Os machos dalgunhas especies teñen grandes cornos cefálicos e outras protuberancias de ornato sobre o pronoto. Algúns membros ben coñecidos da subfamilia son o xénero Scarabaeus, Sisyphus, e Phanaeus vindex.

Despois do ocaso os escaravellos peloteros chegan voando en grandes enxames zumbantes. Trátase case dun asalto pois no excremento dun elefante pódense reunir en quince minutos máis de 4.000 escaravellos, que de inmediato comezan a escavar galerías e en media hora reducen aquel a unha estendida alfombra cuberta por unha sutil capa de material fibroso, formado polos restos vexetais non dixeridos. O escaravello pelotero xunta o material para facer unha bóla de estiércol, a modela, faia rodar ata o sitio onde a instalará, apoiándose nas patas anteriores e empuxando coas patas posteriores dunha maneira particular; enterra entón a bóla e nela depón un único ovo. Son exemplo deste comportamento os xéneros Scarabaeus, Canthon, Gymnopleurus, Sisyphus. Esta actividade subterránea fai airear mais o chan, retarda a difusión dos parasitos e dos axentes patógenos e reduce ao mesmo tempo o numero das moscas. Na época de posta, a femia deposita un único ovo dentro da boñiga. A larva queda totalmente cuberta, e nesta contorna desenvólvese ata facerse adulta. A importancia da comunidade de escaravellos coprófagos radica en que, mediante a dispersión de sementes e a reciclaxe de nutrientes, manteñen a integridade do ecosistema; en sistemas agrícolas incrementan a produtividade primaria e suprimen os parasitos do gando.

O excremento é utilizado polos escarábidos de dúas maneiras diferentes: os escaravellos coprófagos aliméntanse do líquido rico en microorganismos que se atopa no excremento de mamíferos e usan o material máis fibroso para criar ás súas larvas.

Son coprófagos, é dicir que se alimentan de excrementos, cos cales fai unha bóla (de ata 200 veces o seu peso) a que transporta coa axuda das súas patas traseiras ata enterrala e depositar nela un ou dous ovos. O escaravello pelotero tivo no antigo Exipto un papel moi destacado como animal simbólico de protección, xa que representaba a inmortalidade da alma a través dos ciclos de reencarnaciones. A acción dos coleópteros coprófagos, que desgajan, reparten e enterran as feces, aceleran extraordinariamente este proceso, á vez que fertiliza o chan. Sen a súa actuación, a acumulación dos excrementos sería insoportable para os ecosistemas. Calculouse que os coprófagos enterran 1,5 toneladas de excrementos por hectárea e ao ano.

  • Serie Classic: 220x150x80 mm
  • Número de láminas: 1 en Serie Classic
  • Nivel de dificultade: 2