emu

O emú en épocas pasadas era moi común e estendíase en gran parte do continente australiano pero hoxe é moi raro velo. No século XIX vivía aínda en Tasmania unha especie afín, xa extinguida: Dromiceius diemenianus.

Referencia: 25074 Categories: ,

O emú en épocas pasadas era moi común e estendíase en gran parte do continente australiano pero hoxe é moi raro velo. No século XIX vivía aínda en Tasmania unha especie afín, xa extinguida: Dromiceius diemenianus. O emú é, despois do avestruz africano, o ave de maior tamaño existente. É un ave que non voa, pero en compensación é unha extraordinaria corredora, podendo desenvolver velocidades media de 50 km por hora.

Hai moi pouca diferenza de cor entre os dous sexos. A plumaxe é dunha cor marrón pálida manchado de gris escuro. As plumas do pescozo e cabeza son case inexistentes deixando visible a pel, que nestas zonas é de cor azul pálida. As súas ás son tan pequenas que son practicamente invisibles cando as ten contra o corpo.

Afai vivir solitario, en parellas ou en pequenos grupos de tres a cinco individuos. Son animais nómades, que se desprazan grandes distancias en resposta aos cambios na dispoñibilidade de alimento. En Australia occidental, habitualmente diríxense cara a áreas onde recentemente caeu unha boa cantidade de choiva. Aínda que os emúes vivían en Australia, en Tasmania e algunha outra illa dos arredores, hoxe en día a súa área de dispersión limítase a Australia, xa que nos outros lugares atópase extinto. Distribúese en todas as áreas, exceptuando selvas e zonas onde se eliminou a vexetación nativa. É raro atopalo en desertos e no norte do país.

O seu hábitat máis común son as zonas boscosas e as sabanas, e en menor proporción, as áreas habitadas polo home e zonas de terreos áridos. Atópase en áreas desérticas unicamente logo que grandes cantidades de choiva causasen o crecemento de herbas e pastos cos cales poder alimentarse.

Esta ave corredora aliméntase principalmente de sementes, brotes, froitas, vexetais, pero tamén de certos insectos e pequenos vertebrados. Nalgunhas estacións come soamente froita. En estado salvaxe non comen pasto seco nin follas maduras, mesmo aínda que haxa unha gran dispoñibilidade. Para axudar a machucar alimentos duros, en ocasións tragan pequenas pedras, as que manteñen na molleja por longos períodos de tempo, mesmo máis de 100 días. Adoitan viaxar grandes distancias para atopar áreas onde abunde o alimento.

A posta adoita compoñerse de sete a doce ovos granulosos, de cor verde escura. O niño consiste nun oco no chan, preferentemente en lugares arenosos. A incubación dura entre cincuenta e catro e cincuenta e oito días e corresponde ao macho, así como tamén o coidar das crías. Durante o período de incubación, o macho non come, non bebe, non defeca e non se levanta do niño, máis que para dar volta os ovos, cousa que fai unhas 10 veces ao día. Isto faille perder un terzo do seu peso e sobrevive grazas a graxas acumuladas no seu corpo e ao rocío matinal que poida alcanzar desde o niño. O macho abandona a incubación pouco antes de que rompa o cascarón. As crías miden ao nacer uns 25 centímetros de alto e desenvólvense con gran rapidez. Chegan ao seu tamaño máximo en 12 a 14 meses, pero poden quedar dentro do grupo familiar por outros seis ou sete meses antes de separarse deste para procrear.

Os pequenos emúes, en caso de quedar orfos, son adoptados por outro pai, quen os criará xunto cos seus propios pequenos. Nestes casos víronse grupos de ata 40 crías xunto a un pai. En liberdade os emúes viven de 10 a 20 anos. Nun cativerio rexistrouse unha lonxevidade máxima de 17 anos.

O emú non se mostra tímido en rexións onde non se enfrontou co home branco, o seu inimigo, e con frecuencia achégase sen temor aos campamentos dos pastores indíxenas. Causa desfeitas nos cultivos, razón pola cal se lle caza, e a esta persecución débese que estea hoxe en perigo de desaparecer de certas zonas. Con todo, en varias zonas, as actividades humanas beneficiáronos. Un exemplo disto é a instalación de bebedoiros para gañado, en lugares onde era moi escasa a auga, os cales son tamén aproveitados polos emúes. Por tal motivo o emú non se considera en perigo de extinción.

  • Serie Classic: 160x200x110 mm
  • Número de láminas: 1 en Serie Classic
  • Nivel de dificultade: 4