• calavera
  • calavera
  • calavera

Caveira Humana

A cabeza ósea ou esqueleto da cabeza ou caveira , é o conxunto de ósos que forman o esqueleto da cabeza (cranio e ósos da cara); e rodean e protexen ao encéfalo e os órganos dos sentidos, e conteñen ao aparello da mastigación. Normalmente atópanse 28 ósos no esqueleto da cabeza, onde só un, a mandíbula, é móbil.

Referencia: 25087 Categories: ,

A cabeza ósea ou esqueleto da cabeza ou caveira , é o conxunto de ósos que forman o esqueleto da cabeza (cranio e ósos da cara); e rodean e protexen ao encéfalo e os órganos dos sentidos, e conteñen ao aparello da mastigación. Normalmente atópanse 28 ósos no esqueleto da cabeza, onde só un, a mandíbula, é móbil.

Os ósos que a forman son:

Ósos do cranio (neurocráneo) Frontal: É un óso único, mediano e simétrico que ocupa a parte máis anterior do cranio. Está situado por diante dos parietales, do etmoides e do esfenoides.

Temporal: Óso par, situado na parte lateral, media e inferior do cranio, contén o órgano vestibulococlear.

Óso occipital: Óso único, mediano e simétrico, que corresponde á parte posteroinferior do cranio.

Óso parietal: Óso par, situado por detrás do frontal, por encima do temporal e por diante do occipital.

Óso etmoides: Óso único, áchase situado por diante do esfenoides e por detrás da escotadura etmoidal do óso frontal. Contribúe á formación das cavidades orbitarias e nasais.

Óso esfenoides: Óso impar, mediano e simétrico, situado como unha cuña na base do cranio, entre os ósos que o rodean.

Ósos da cara (viscerocráneo ou esqueleto facial): Vómer, Unguis, Cornete nasal inferior, Maxilar superior, Maxilar inferior ou mandíbula, Cigomático ou malar, Palatino, Ósos propios do nariz.

Ósos do oído medio Martelo, Yunque, Estribo.

Ao longo de toda a historia da humanidade, as caveiras ocuparon un lugar fundamental no imaxinario de todas as colectividades. Sexa cal for a cultura á que nos refiramos, historicamente, as caveiras estiveron e están relacionadas coa morte nalgún sentido. Como un símbolo cultural, desde os antigos rituais nas aldeas máis primitivas ás diversas ramas da arte; desde o Hamlet de Shakespeare ás pinturas de Claesz ou ocultas nas de Gilbert ou o propio Dalí (entre outros tantos) á arte rueira dos grafitis anónimos ou as tatuaxes dos nosos días, os cranios e as caveiras sempre estiveron presentes.

Os antigos piratas utilizábano para representar o perigo de morte, xunto con dúas mornas cruzadas e sobre fondo negro, considerábase a insignia dos piratas e bucaneiros (aínda que cada un utilizaba a súa propia bandeira, aínda que é certo que os esqueletos, ósos, etc. eran comúns nelas)/nelas); e hoxe, seguramente se ves un sinal de alerta que inclúe un cranio afastásesche de inmediato e non te atreverías a beber dunha botella que tivese este símbolo. Non é así? En realidade é algo moi simple e case que instintivo: unha caveira ou un cranio é o rostro da morte mesma. Mesmo se o buscamos no dicionario, atopámolo como o grupo de ósos que forman a cabeza pero desposuídos da pel e a carne. E que é a vida senón a carne?

Un cranio é pois unha estrutura que unha vez albergou a vida pero máis aló de todo o que se poida dicir, o feito de que se trata de algo belo así como o seu gran atractivo estético ou visual é innegable. O noso cerebro así o recoñece e basta con ver unha mínima sección dun cranio para recoñecelo como tal, como os restos do que algunha vez foi un rostro humano. Así que ademais da morte en si, poderiamos dicir que tamén representa a condición mortal, fráxil, efémera e finita do ser humano.

Xustamente, hai quen utiliza este símbolo para representar esa condición; ás veces de forma exquisita e incluíndo frases como a do latín Memento mori, é dicir como un recordo da mortalidade. Un momento que, todos por igual, tarde ou cedo atravesaremos e que é parte da vida mesma.

  • Serie Classic: 130x140x100 mm
  • Número de láminas: 4 en Serie Classic
  • Nivel de dificultade: 4