• casa belen terraza
  • casa belen terraza
  • casa belen terraza

Casa Terraza Belén

Belenismo ou construción de beléns, é a representación plástica do nacemento de Xesucristo, que se adoita expoñer durante as festas de Nadal en fogares, igrexas, comercios, etc. A construción e exhibición de beléns forma parte da liturxia do Nadal en moitas partes do mundo, especialmente na tradición católica.

Referencia: 25056 Categories: ,

Belenismo ou construción de beléns, é a representación plástica do nacemento de Xesucristo, que se adoita expoñer durante as festas de Nadal en fogares, igrexas, comercios, etc. A construción e exhibición de beléns forma parte da liturxia do Nadal en moitas partes do mundo, especialmente na tradición católica.

A primeira celebración do Nadal na que se montou un belén para a conmemoración do nacemento de Xesucristo foi na Noiteboa de 1223, realizado por San Francisco de Asís, nunha cova próxima á ermida de Greccio (Italia), suponse que tras esta primeira ocasión, foise popularizando a instalación de beléns nas igrexas durante o Nadal, con figuras de terracota, cera ou madeira. Antes da celebración de Greccio existen moitos antecedentes de representación plástica do nacemento de Jesús, tanto nas Catacumbas romanas, como nas igrexas e outros lugares relacionados co culto relixioso cristián. Os antropólogos e historiadores relacionan directamente as figuras do belén con diferentes obxectos de culto de formas antropomórficas e animais, desde as Venus prehistóricas ata as pequenas esculturas gregas chamadas tanagras, pero moi especialmente polo culto romano aos deuses do fogar (lareiras) que se realizaba tamén mediante pequenas esculturas con forma humana e que se custodiaban no larario.

En todo caso, a partir do século XIV, a montaxe dos beléns por Nadal consolidouse como tradición na península itálica e foi pasando ao resto de Europa, ao principio como práctica eclesiástica, posteriormente aristocrática e finalmente popular. Sucedeu desta forma en España, xa que cando a mediados do século XVIII o rei de Carlos VII de Nápoles pasou a ser rei de España, promoveu a difusión dos nacementos entre a aristocracia española, chegando posteriormente á práctica popular na toda España e en América. Os países belenistas son, en Europa: España, Portugal, Francia, Italia, Alemaña, Austria, Hungría, Chequia e Eslovaquia e Polonia; así mesmo son construídos en toda Latinoamérica e na actualidade nos Estados Unidos. A tradición das igrexas protestantes non é afeccionada ao belén, pola súa orixe iconoclasta. A partir do século XV xeneralizouse o costume do belén. Cando Inglaterra adoptou o anglicanismo, as figuritas belenistas son queimadas, e debido ao rexeitamento ás iconas, en 1601 fíxose un decreto, a “Bethelem Ban”, e quen non o cumprise sería condenado á morte; no século XIX coa consolidación da tolerancia relixiosa, levantouse esa condena.

A variedade dos tipos de beléns é enorme, dado que cada país e cada rexión, ata cada belenista, ten o seu modelo e estilo propio. Con todo, podemos propoñer algunhas clasificacións básicas: Fixos, as súas figuras non realizan movementos; animados, dotados de dispositivos mecánicos ou eléctricos permiten que as figuras realicen movementos repetitivos. Abertos ou panorámicos, que son os visibles polo menos por tres das súas caras ou lados; pechados os dotados dun cerramento exterior do belén deixando como única vista unha fronte.

Outra clasificación segundo a técnica de confección do belén: Populares son os que se realizan utilizando técnicas sinxelas de montaxe, con materiais tradicionais (cortiza, brión, serrín, papel prateado, etc.) construcións prefabricadas adquiridas comercialmente, en xeral son os típicos beléns domésticos; artísticos son os que o belenista realiza utilizando técnicas específicas e sofisticadas, propias da arte, a construción e o maquetismo, tentando que a paisaxe e a contorna do belén sexa o máis realista posible.

Segundo a maneira e estilo das figuras e a paisaxe representada: Os bíblicos (tamén chamados “hebreos” ou “palestinos”), que recrean a paisaxe, os personaxes, os aveños e os costumes que había en Palestina no momento do Nacemento do Salvador; os locais ou rexionais, que utilizan paisaxes non bíblicas ,normalmente da zona onde vive o belenista; os modernos, serían construídos de forma non figurativa, senón seguindo as convencións da arte contemporáneo e chegando ata a abstracción, utilizando materiais e técnicas non convencionais e de diversa procedencia, como o metal, cunchas, tecidos, botellas, luces, origami, etc.

Os beléns poden ser de calquera tamaño, desde beléns en miniatura que se poden colocar (como exemplo extremo) no ollo dunha agulla ou de forma máis habitual en caixas de música, en botellas ou tinajas, etc., pasando por beléns de sobremesa, os máis frecuentes no ámbito doméstico, de tamaño reducido, que se colocan encima dalgún moble, baixo a árbore de Nadal ou no oco da cheminea, por exemplo, ata os nacementos grandes, que xa necesitan unha localización específica ao ocupar unha parte considerable dunha habitación. Pero desde o punto de vista do tamaño, os máis relevantes son os beléns Monumentais, os que xeralmente construídos no exterior, aproveitando mesmo recunchos naturais dun terreo, ocupan unha superficie grande e adoitan ser obra de varios artistas.

Existen outros tipos de beléns fóra da clasificación anteriormente exposta, como os polacos, que consisten nunha gran construción de cartón e madeira, reproducindo os templos ao estilo eslavo, colocando o nacemento fixo nun balcón da fachada e os personaxes secundarios (ás veces móbiles) polo resto do edificio. Tamén é digna de mencionar aquí a tradición checa dos beléns recortables de cartón. Nos pesebres populares de Cataluña inclúese unha figura típica e moi antiga chamada caganer que representa a un campesiño no acto da defecación, que fai referencia a cultos agrarios relacionados coa fertilidade do campo. En Jerez de la Frontera, Cádiz, son destacables os chamados “nacementos”, cuxo concurso anual tanto en categoría de “belenistas” (persoas xa consagradas na arte do belenismo), familiares e de entidades goza de gran prestixio e tradición. Tamén é destacable a Mostra do Belén de Xerez (ou Museo do Belén), que expón de maneira permanente a montaxe “Salve, Emmanuel”, un nacemento monumental con efectos de luz e son que narra as escenas máis significativas da natividade.

En Provenza, ao sur de Francia, os beléns inclúen ás veces centenares de figurines de arxila pintados chamados santons, que representan todos os oficios e profesións tradicionais da rexión. Na rexión andina de Venezuela realízase xeralmente unha cerimonia para levantar ao neno Jesús, chamada «Paradura do neno». Utilizan follas de plátano e casiñas coloniais de múltiples cores. En Ecuador, México, Colombia, Guatemala, O Salvador, Venezuela, Perú, Arxentina, Chile e Canarias a figura do Neno colócase despois da chegada do Nadal, data en que se celebra o seu nacemento, e logo de ser «arrullado» é colocado entre José e María. En Perú o nacemento desmóntase o 6 de xaneiro, nunha celebración chamada Baixada de Reyes, na cal se convida a familiares e amigos, e festéxase mentres se vai desmontando un a un as figuras do nacemento.

  • Serie Classic: 190x210x130 mm
  • Número de láminas: 3 en Serie Classic
  • Nivel de dificultade: 3